شعرم را با تو قسمت میکنم

                                          روزنامه صبح را

                                          و چای را

                                          زبانم را با تو قسمت می کنم

                                          عمرم را                                      

                                          از کجا بدانم که تو هستم یا من،

                                          عشق اینست که مردم ما را با هم اشتباه بگیرند

                                          وقتی تورا صدا می کنند

                                          من جواب دهم

                                          و وقتی دوستان به شام دعوتم می کنند

                                          تو بروی.

                                          "نزار قبانی"

                                               ای عشق چهره آبی ات پیدا نیست