....

من چه کردم به شما

جز که این سرخ گلابی را با مهر شما آکندم

و سپردم به شما؟

تا که دندان هاتان را گه افشردن در پیکر آن

به سفیدی همچون برف کند.

چه کنم گر که مرا باغ گلابی های قرمز نیست؟

...

شادی ای میوه نوبر گشته

     محنت ای میوه ارزان در شهر

من تهی دستم ؛ بهر چه به بازار آیم ؟

                                               ....                    

                                                              سیاووش کسرایی

هیچ وقت ، هیچ وقت فکر نمی کردم ۲۰ ساله شدن اینقدر غمناک باشه کسی هم بهم نگفته بود. کابوس می بینم .میدونی؟یه جورایی مثل رسیدن سال۲۰۰۰ میمونه...۱۹۹۸،۱۹۹۹..،۲۰۰۰..یه جایی صفر میشه..و یادتون هست که همه ترسیده بودن..کامپوتر ها و ساعت ها قاطی کرده بودند. حالا. ۱۸،۱۹..،۲۰..واسه اینه که می ترسم؟...جلومو نگاه نمی کنم .روزی۲۰ تا سرفه می کنم.هوا سرد میشه ، من می تونم زیپ کاپشنم رو تا آخر بالا بکشم و قدم بزنم ، فکر کنم ، زمزمه کنم  و آه  بکشم.پا های من هوز برهنه است حتی توی کفش.

                                                                                                           متولد ماه مهر ...