با آن همه سلاح                                                 

با آن همه ستوه

با آن همه گلوله که بر پیکر تو ریخت

ارنستو!

این بار هم دروغ در آمد هلاک تو

آنان که تند تند تو را خاک می کنند

آنان که زهر خند به لب

دست خویش را با گوشه های پرچم تو پاک میکنند

که :

دیگر تمام شد

دنیا به کام شد

تاریک طالعان تبه کار بی دلند

خامان غافلان

تو زنده ای هنوز که بیداد زنده است

تو زنده ای هنوز که باروت زنده است

تو در درون  هلهله دلاوران

تو در میان زمزمه دختران کوه               

در شعر و

      در شراب و

                   شبیخون تو زنده ای

آوازه خوان گذشت و ولیکن ترانه اش

گل می کند به دامنه کوهپایه ها

خورشید های شب زده بیدار می شوند

یک روز ار کمینگه تاریک سایه ها

مردی و یک تفنگ

مردی و کوله باری از نان و از غرور

آزاده ای گشاده جبین قامت استوار

یک روز بر وزارت کوبا نشسته تند

روز دگر به خون در سنگر بولیوی

دور از دیار و یار

آه ای پلنگ قله؛

ای عقاب اوج

گر آفرین خلقی شایسته بود

مرگی بدین بلندی بایسته تو بود

آه ای بزرگ امید؛

اینک که مرگ می بردت بر سمند خویش

اینگونه کامیاب

اینگونه پرشتاب

گر آرزوی دیررست را سراغ نیست

در قلب ما بجوی :

آتش

   آهن

      ویرانگی و خشم

در قلب ما ببین

که ویتنام دیگری است

                                                                                   سیاووش کسرایی-مهرماه 1345

توضیحاتی شاید ضرور در مورد شعر:

1.در خلال سال ها یی که "چه گوارا" به قصد  زئیر و بولیوی کوبا را ترک کرده بود. بارها خبر کذب مرگ او. در رسانه ها پخش شد. میگفتند او را در زئیر کشته اند؛ می گفتند او در رودخانه غرق شده است و ... . هر بار کذب بودن خبر بعد ازمدتی روشن می شد. تا اکتبر 1967 که "چه گوارا" در "یورو را وین"-بولیوی کشته شد. مراد کسرایی از "این بار هم دروغ در امد هلاک تو..." این است. ... اکنون که به راستی از پا در آمده ای نیز...

2. چه گوارا در سالهای دور از کوبا ؛هم زمان با شکست نظامی ایالات متحده در ویتنام ؛ متنی رابرای یک کنفرانس بزرگ در آمریکای لاتین فرستاد که در آن تز "دو؛ سه ؛ چند ویتنام خلق کنیم" مطرح شده بود.

که شاید هیچ وقت محقق نشد.کسرایی به این واقعه اشاره می کند :

                                                                  " گر آرزوی دیر رست را سراغ نیست

                                                                    در قلب ما بجوی

                                                                                          آتش

                                                                                              آهن

                                                                                                ویرانگی و خشم

                                                                    در قلب ما ببین که ویتنام دیگر است"

پ.ن.1: هیچ.

پ.ن.۲:این پست توسط ۰۰۵ نوشته شده است درج ۰۰۰ پای این پست به اشتباه صورت گرفته است.

پ.ن.۳:از ۰۰۰ ممنونم.