زندانی

هشت

zendani — Sun, 20 Apr 2008 02:07:48 GMT

واقعیت ساده ای را می نویسم : شما با من فرقی ندارید ، همه ی ما سرطانی هستیم.

ظهر یکی از روزهای شهریور ماه با سر گیجه از مطب پزشک خارج می شوم.سرگیجه ناشی از این مونولوگ رک پزشک است که جویده جویده می گویدش: "سرطانی که بهش مبتلا هستید با اینکه خیلی پیشرفت نکرده ، ولی به نظر من دیگه نمیشه کاری کرد ، به خاطر نوعش ، من درمان رو توصیه نمیکنم ، نه اینجا نه خارج از کشور ، بدون اقدام به درمان درد کمتری هم می کشید ، حدودا یک سال وقت دارید ، متاسفم". و واقعا متاسف بود. موبایلم را خاموش میکنم و ساعت ها راه میروم.حالا باید چه کار کنم؟

کرخت بیفتم یک گوشه و مدام مغزم را به سمت خاطرات ناچیزم پرواز بدهم تا وقتش برسد ، خود کشی کنم تا همین الان وقتش برسد ، این حدودا یک سال را صرف کارهای که دوست دارم بکنم تا وقتش برسد ، تغییری در روش زندگیم ندهم تا وقتش برسد.

شاید درست ترین کار "انجام دادن کارهای دلخواهم" بود ، تا وقتش برسد.می دانم این یک سال برای بچه دار شدن و بوسیدن شقیقه بچه خودم ، با او(نه با فکر او) به خواب رفتن در خانه خودم و خیلی چیزهای دیگر کافی نبود ولی برای سفر،کتاب خواندن و دوست داشتن می توانست کافی باشد.

موضوع چیست؟ اینکه من روزی می میرم؟ خب شما هم روزی می میرید ، همه ی ما سرطانی هستیم. پس بجنبید: لازم نیست زورکی شاد باشید ، پولهایتان را جمع کنید ، با بالن سبز رنگ به دور دنیا سفر کنید ، موهایش را ببوسید ، برای دیدن فینال جام باشگاه ها از نزدیک به اروپا سفر کنید ، [...] و آناکارنینا را دوباره بخوانید ، با او به کافه نادری بروید و او را بین آنهمه پیرمرد ببوسید ، بی هدف مترو سواری کنید و در مترو با مردم گپ بزنید و از آن ها عکس بگیرید ، بنویسید ، تا زمستان صبر نکنید ، شما به استقبال برف به دماوند یا آلپ بروید ، با هم در اتاقی نیمه تاریک و کوچک و تمیز خلوت کنید و موسیقی گوش کنید ، کنارش به خواب بروید و ساعت را برای ساعت سه ، چهار ، پنج و شش صبح کوک کنید تا بیدار شوید و گردنش را با ولخرجی لمس کنید. در مترو سیگار بکشید وصدای همه را در بیاورید ، به محله ی قدیمیتان سر بزنید ، به کلاس های طبقه ی آخر ساختمان دانشکده بروید و با کاغذهای آ.سه موشک درست کنید و همه را به پایین پرتاب کنید ، کاست شهر موش ها را برای هزارمین بار گوش کنید.

سر قبر پدرتان که از گرسنی مرد بروید ، در خیابان بخوابید ، از سردرد به خود بپیچید ، خاطره های چرب خود را لمس کنید ، حسرت بخورید ، از فقر مچاله شوید ، به بعد از خودتان فکر کنید و لبخند ترش بزنید. قدم بزنید تا بمیرید.

شما سرطانی هستید.

تماس

zendani — Fri, 18 Apr 2008 03:13:48 GMT

تلفن دخترک ، خاموش

خاموش

...

تلفن داداش کوچیکه ، خاموش

تلفن ژان ، خاموش

تلفن اکوان ، خاموش

تلفن همسفر پیادرو ، خاموش

تلفن کرت کوبین ، خاموش

تلفن رفیق قدیمی، خاموش

تلفن این ، خاموش

تلفن اون ، خاموش

وینستون قرمز ، روشن.

آب

zendani — Mon, 14 Apr 2008 02:54:48 GMT

- از اون بالا بیا پایین.

- رفتم بالا ؟

- ...

- آره ، رفتم بالا.

يا چي مي تونه باشه

zendani — Mon, 07 Apr 2008 14:13:39 GMT

دوست خيلي قديمي من

ترانه رو دوست داره

خيلي بهش فكر نميكنه ؛ ولي دوسش داره.

صورت كودكانه ي ترانه رو كه عين صورت خودشه

دوست داره

الان ؛

اصلا مهم نيست كه زير اين صورتا چيه.

همين جوري خوبه.

-عكس ازسايت گروه تئاتر پرچين

شالگردن

zendani — Fri, 14 Dec 2007 20:58:48 GMT

من

شالگردن قرمز را کنار گذاشتم

نه از آن روز که

که آن نویسنده ی کودکان گفت :

رنگ قرمز

ناگهان میگیرد

و ناگهان رهایت میکند

ولی

از آن روز که

آن نویسنده ی کودکان گفت :

رنگ قرمز

ناگهان میگیرد

و ناگهان رهایت میکند

خیلی منتظر شالگردن خاکستری ام

خاکستری ات

بودم

مصطفی بزرگ نیا ، شما شهید شده اید

zendani — Thu, 06 Dec 2007 17:16:48 GMT

"هیچ کس آگاه نبود که او اینچنین زیباست"

می گفتند بچه مایه دار بوده ای

ولی تخمت هم نبوده است

می گفتند اولین " مرگ بر شاه" ها را تو روی دیوار نوشته ای

شعارها را حاضر غایب کرده ای

و تخمت هم نبوده است

عضو کمیته مرکزی سازمان جوانان حزب بوده ای

روز شانزدهم از تو خون زیادی رفته است

و تخمت هم نبوده است

می گفتند بچه ها همه دوستت داشتند.

محبوب تو چه کسی بوده است؟

حتما خیلی او را ،

و تخمت هم نبوده است

شهید شده ای

و خفته ای توی جویبار

از تو خون زیادی رفته است

ولی تخمت هم نبوده است

شهید شده ای

آن دم آخر

شهید شده ای

و خفته ای توی جویبار

شهید شده ای

و خفته ای توی توی جویبار

شهید شده ای

بنفش ساکت

zendani — Sat, 01 Dec 2007 08:05:48 GMT

- دیشب کار احمقانه ای کردم.

- چیکار کردی؟

- تمام شب با پلیور تو خوابیدم ،

قرمز

He made It

zendani — Wed, 24 Oct 2007 08:17:48 GMT

شعرم را با تو قسمت میکنم

روزنامه صبح را

و چای را

زبانم را با تو قسمت می کنم

عمرم را

از کجا بدانم که تو هستم یا من،

عشق اینست که مردم ما را با هم اشتباه بگیرند

وقتی تورا صدا می کنند

من جواب دهم

و وقتی دوستان به شام دعوتم می کنند

تو بروی.

"نزار قبانی"

ای عشق چهره آبی ات پیدا نیست

من

zendani — Mon, 21 May 2007 16:58:48 GMT

I Died , I guess. Thank You

"فلسطین"

زندگي من روي اين سنگ قبر اينگونه نوشته شده است:

نام : عبدل

تولد : 8 صبح – اول ژوئن 1977

فوت : 8:30 صبح – اول ژوئن 1977

ت.منجو

در لس آنجلس به بستر مي روم با فكر تو

چند دقيقه پيش كه شاشيدم ،

با مهر

به آلتم نگاه كردم

اينكه امروز دو بار در تو بوده

حسي زيبا به من مي دهد

ريچارد براتيگان

"علي اون باش" ، اهل ازمیر

خوب مي دانست

خرگوش

به خاطر ترس نيست كه فرار مي كند

به خاطر فرار است كه مي ترسد

ناظم حكمت

از سگ همسايه مي ترسم

دنبالم مي كند

يكي از آن قفس هاي من برايش بساز

تا آدم شود

كيكاووس ياكيده

چكار كنم

دوستت دارم

مثل درختي كه

داركوبش را

يا ميخي كه چكشش

تو با ضربه هاي مداوم و طولاني

مرا به سينه جهان

فرو مي كني

علی www.4040e.com

"خیانت"

تو نبودی ،

و من

به یک تکه ابر عشق ورزیدم

من

پ.ن : گویا وبلاگ "زندانی" یک ساله شده. با یک نگاه به پست های قدیمی وبلاگ متوجه شدم وبلاگ خیلی ضعیفی بوده.

/۰۰۵